فرهنگ مرگ و سوگواری در
آذربایجان جنوبی

در جهانی که شاهد تحولات
روز افزون و سریع در زمینه های مختلف میباشد ، آدمی هنوز برای
پایان تلخ زندگی اش یعنی مرگ راه چاره ای نیافته است . تمامی
اعتقادات و اقداماتی که در این راستا صورت گرفته و عملی میشود
در واقع این پایان تلخ را برایمان قابل قبول تر میسازد .
علی
الخصوص در مناطق اسکان کوچک آذربایجان جنوبی که آداب و رسوم ،
سنن و اعتقادات دینی رنگ و روئی غلیظ تر از مناطق بزرگتر دارد
، حادثه غیر قابل اجتناب مرگ خود یکی از عرصه های نمایش همکاری
و همیاری اجتماعی مهم بحساب میآید . مرگ که در بیشتر جوامع
بعنوان واقعه ای روحانی قبول میگردد ،بعضی اوقات نیز بعنوان
روندی هولناک قلمداد میشود .
تاثیری که این ترس از مرگ
در ذهن آدمی بجای میگذارد ، بعضی از رفتارها و رویدادها بعنوان
خبردهنده مرگ در جوامع از دیرباز مرسوم شده است . بعنوان مثال
مشاهده تابوت در خواب ، لباس عروسی ، ویران شدن خانه ، افتادن
دندان ، برعکس قرار گرفتن کفش ها ، زرد شدن رنگ و روی بیمار ،
کم اشتها شدن بیمار و ثابت ماندن نگاه بیمار به یک نقطه علائم
و نشانه های احتمال وقوع مرگ در فرهنگ خلقی آذربایجان جنوبی
میباشد .
در جامعه ما وقتی با
رویدادی که بعنوان خبردهنده مرگ قلمداد میشود ، روبرو میگردیم
برای دور ساختن بدی از ما معمولا کارهائی میکنیم که در واقع
جزئی از فرهنگمان بحساب میآید . مثلا بهنگام مشاهده خوابی بد
به فقیران صدقه میدهیم ، خواب بدمان را به آب روان نقل میکنیم
، ظروف پر از آب در خانه مرده را خالی مینمائیم و دیگ مخصوص
جوشاندن آب برای شستشوی مرده را وارونه قرار میدهیم .
بهنگام مرگ برای راحتی
تسلیم جان به جانان کارهائی انجام میگیرد بعنوان مثال بالش زیر
سرش برداشته شده ، کمی آب خورانده شده ، در نزدش با صدای بلند
گریه نکرده و نزدیکانش فرا خوانده میشوند . روحانی دعوت گردیده
و آیاتی از قرآن مجید تلاوت میگردد .
بعد از اینکه مرگ فرد بوقوع
پیوسته و جان به جان آفرین تسلیم گردید ، جنازه به بستری خاص
انتقال یافته ، چانه و دو انگشت شست پاهایش بسته میشوند . اگر
مرگ شب هنگام وقوع یافته باشد ، جنازه را برای آمدن نزدیکانش
در گوشه ای نگاه میدارند ولی این مدت انتظار بیش از 14 الی 15
ساعت بطول نمیانجامد . خبر مرگ در آذربایجان جنوبی بوسیله
اعلام از مسجد و یا پخش اعلامیه هائی به اطلاع همگان رسانده
میشود . بعد از این اقدامات اموری که بعنوان رهسپاری مرده به
دنیای دیگر قلمداد میگردد ، آغاز میشود . این اقدامات در عین
حال بازماندگان را نیز از تاثیرات مرگ دلبنشان حفظ مینماید .
اولین آمادگیها در رابطه
رهسپاری مرده به دنیای دیگر با شستشوی جنازه در چهارچوب قواعد
دینی مشخص و کفن نمودن آن آغاز میشود . جنازه مذکر را مردان و
جنازه مؤنث را زنان میشویند . معمولا کسانیکه مرده را میشویند
افرادی با تجربه در این امر بوده و قواعد آن را کاملا میدانند
. شستشوی جنازه ها در مناطق روستائی و کوچک در باغچه خانه
انجام گرفته و معمولا به ازدحام زیاد بدور آن اجازه داده
نمیشود . شستشوی جنازه در شهرهای بزرگ در غسالخانه ها انجام
شده و رنگ پارچه ای که کفن نامیده شده و جنازه را در آن
میپوشانند سفید رنگ است .
جنازه بهد از کفن پوشی و
خواباندن در تابوتش لا اله ال الله گویان بسوی گورستان حمل
میگردد تا نماز میت در آنجا برگزار گردد . بعد از برگزاری نماز
میت تابوت دوباره بر دوش مشایعت کنندگان تا لبه گور همراهی
میشود . گور در ابعادی مستطیلی شکل که شیاری در کف آن تعبیه
شده ، کنده شده تا جنازه در آنجا به خواب ابدی خود فرو رود .
شیار کف گور که مخصوص خواباندن جنازه میباشد با سنگ و یا آجر
پوشانده شده و سپس بر روی آن خاک ریخته میشود .
جنازه بدون تابوت در گور
گذاشته شده و سیس روحانی و یا فردی با تجربه برای مرده دعا
خوانده و برای سفرش به جهان دیگر تلقین مینماید . برای ساخت
روی گور باید مدتی که برای نشست خاک لازم میباشد صبر نمود که
معمولا چند ماه تا یکسال بطول میانجامد . بعضی از خانواده ها
در آذربایجان جنوبی گورستانی بخصوص داشته و روی گور معمولا با
بتن ، سنگ و اخیرا نیز با مرمر پوشانده میگردد . بر روی سنگ
قبرها نام و فامیل ، تاریخ و محل تول و مرگ مرده بهمراه سخنان
نغز و عبارات پندآمیز بزرگان و مشاهیر حک میشود . هرکدام از
این سنگ قبرها در واقع فرهنگ عصر خود را منعکس نموده و در حکم
سندی فرهنگی تاریخی محسوب میشود . مردم آذربایجان جنوبی به
مردگان احترام خاصی قائل بوده و از پا گذاشتن بر روی قبور و
راه دادن چهارپایان به گورستان شدیدا خودداری میکنند .
در آذربایجان جنوبی برای
تسلی دادن به خانواده سوگوار معمولا بعد از بخاک سپردن مرده ،
دوستان ، نزدیکان و خویشاوندان به خانه محل سوگواری رفته و به
اهالی آن تسلیت میگویند . این رفت و آمد بخانه متوفی برای
تسلیت و تسکین اهالی خانه مدتی ادامه یافته و در این خانه
معمولا روزهای سوم ، هفتم ، چهلم و سالگرد مرگ متوفی حلوا غذا
پخته شده و از میهمانان در خانه و سر قبر پذیرائی پذیرائی
میشود .
بسیاری از اشیاء شخصی متوفی
بعنوان یادگاری در خانه نگهداری شده و بعضی از آنها نیز بین
فقرا و نیازمندان تقسم میگردد . اگر در همسایگی خانه مرده در
روزهای مراسم سوگواری ، جشن عروسی جریان داشته باشد ، از خانه
سوگواری اجازت باید گرفته شود . خویشاوندان نزدیک مرده مدتی
مدید از چهل روز گرفته تا تقریبا یکسال از حضور در جشنها و
شادیها اجتناب میورزند . در آذربایجان جنوبی معمولا مردان تا
چهل روز صورت خود را اصلاح نمینمایند . مراسم سوگواری اگر مرده
جوان بوده باشد طولانیتر خواهد بود .
بسیاری از آذربایجانیان
اعتقاد دارند که روح مرده همه جا را گشته و بیشتر اوقات نیز
بخانه اش سر میکشد و اگر او را با عملی یاد نمایند بسیار
خوشحال میشود . دیدار از گور متوفی بیشتر روزهای پنجشنبه و
اعیاد دینی انجام گرفته و در خلال آن دعا کرده وحلوا توزیع
میشود .