پاسخ آموزگاران به دولت
احمدی نژاد : سلاحمان دانش آموزان هستند
در ایران بالغ بر پانزده
میلیون نفر کارگر وجود دارد که اگر نیمی از آنها را متأهل و
دارای حداقل یک فرزند فرض نمائیم ، باید اذعان داشت که در کشورمان
قریب سی میلیون نفر با حقوق و درآمد کارگری زندگی مینمایند .
این رقم خود بازگوی جمعیتی است که حول و حوش خط فقر زندگی
میکنند .
از چند سال پیش بدینطرف
مرتبا شاهد اعتراض و واکنشهائی هستیم که کارگران بخاطر عدم
دریافت حقوق خود و یا اخراج از محل کار بروز میدهند .دولت بجای
حل و فصل مشکلات و مسائل عدیده کارگران مأمورین پلیس و اطلاعات
را بسوی کارگران معترض و خواستار حق و حقوق خود گسیل داشته و
حرکتی فرسایشی را دنبال مینماید .در کشور دیگر هیچکس قصه های
دولت در رابطه با اینکه در کشور مشکلی بنام بیکاری ، فقر و
گرانی وجود ندارد را باور نمیکند .
از
روزهای اول ماه مارس بدینطرف شاهد گردهمائی آموزگاران در مقابل
بنای مجلس شورای اسلامی هستیم که برای تثبیت قانون هماهنگی
حقوق و مشخص گردیدن وضعیت آموزگارانی که بشکل قراردادی فعالیت
مینمایند دست به اعتراض زده و خوستار ادای حقوق خود میشوند .
آموزگاران در این تظاهرات اعتراض آمیز که در شهرهای مختلف و در
رأس نیز در تهران برگزار گردید شعارهائی نظیر "ای مجلس عدالت ،خجالت
،خجالت " ، " مجلس به این بی غیرتی ، هرگز ندیده ملتی " ،"
معلم بیدار است ، از تبعیض بیزار است " سر میدادند که قابل
تأمل بسیار میباشد . سخنگوی آموزگاران معترض از احمدی نژاد
رئیس جمهور خواست تا در عرض یکهفته به درخواستهای آموزگاران
پاسخ بدهد . همانطوریکه میدانید دیگر کارد به استخوان رسیده و
بسیاری از آموزگاران کشور که حقوق مکفی دریافت نمینمایند ،
برای امرار معاش باید شغل دوم و یا سوم اختیار کنند .
همانند همیشه در خلال این
تظاهرات و اعتراضات نیز تعدادی از آموزگاران دستگیر گردیده و
روانه زندانهای تاریک نظام شده اند .روز هفتم مارس برادرانمان
آقایان علی اکبر باغعلی ، محمود بهشتی ، علیرضا هاشمی ، محمد گاوری
و علی پور سلیمان در تهران ، سه تن از آموزگاران در یزد ، دو
تن از آموزگاران در اردبیل دستگیر و روانه زندان شده و در
نتیجه حمایت مردم فردای همانروز آزاد گذاشته شدند .
در این میان باید اذعان
داشت که گردهمائی روز سیزدهم ماه مارس در مجلس برای ارزیابی
مسائل و مشکلات آموزگاران و یافتن راهی برای توافق و تفاهم با
آنها خود نوعی افتضاح سیاسی باید محسوب گردد . از این گردهمائی
که با شرکت سیزده آموزگار معترض ، سه نماینده مجلس از واحد
حراست مجلس ، دو افسر منسوب به واحد ثارالله سپاه پاسداران
انقلاب اسلامی و سه مأمور از وزارت اطلاعات برگزار گردید متأسفانه
هیچ نتیجه ای بدست نیآمده است .
در
این اجلاس که آموزگاران خواسته های معلوم خود را بر زبان آورده
اند ، نمایندگان دولت و نظام نیز ضمن اشاره به اینکه در رفع
مشکلات مسائل آموزگارن تلاش نموده و خواهند نمود ، پیشنهاد
کرده اند که بجای افزایش مستقیم حقوق آموزگاران به آنها اوراق
بهاداری ک در بازار بورس به آنها سهم عدالت گفته میشود اختصاص
یابد . آموزگاران از قبول این پیشنهاد مضحک سرباز زده و اعلام
داشته اند که در صورت عدم افزایش نقدی دریافتی خود تظاهرات خود
در سرتاسر کشور ادامه خواهند داد .
حال باید پرسید : مشکلات و
مصائب آموزگاران که تنها سلاحشان قلم ، کتاب و دانش آموزانشان
میباشند چرا نباید دقت و توجه دولتی که مدعی برقراری رفاه
اجتماعی است را جلب نماید ؟ چرا نباید به درد و دل این
زحمتکشان که با دل و جان خود فعالیت مینمایند کسی گوش فرا دهد
؟ بنظر شما کسی نباید فداکاری کرده و رهبر را از قضایائی که
بر سر آموزگاران زحمتکش جامعه آمده است مطلع نماید ؟
برای مشاهده فیلم اجتماع
آموزگاران در مقابل مجلس
کلیک کنید ...
http://www.youtube.com/watch?v=IUPSSefn9zk&mode=related&search=
